Қар

Алғаш бейнең сенің есте тұп-тұнық,Жаным райыс тапқан шыққан күлкіңе.Қалай қалдық бірімізден көз жазып,Қандай науқас қияметке келтірген?Жәудір көзің мөлдіреп тұр қайтадан,Мұңға толы әлсіреген жүрегің.Жерге түскен жапырақтай сарғайғанЖатырқап тұр ма мені көңілің?Маңайыма жолай алмай сыбырлапҚар жаудырдың арамызды үсітіп.Сиқырлықпен көзді бояп, қиялдапКелтіргейсің жан-жағыңа қапалық.Жаутаңдаған жанарыңа жас келіп,Қара таудай кегің толды өкпеңе.Айтшы маған кімде кінә, кімде айып?Енді менің жолықпайсын түсіме...