Көкжиектегі ару

Күн батып, әлем үнсіз қалғанда,Соңғы сәуле көкжиекте жанғанда,Сені сүйіп мәңгі бірге боламын,Жүрек жыры есінен бір таңғанда.

Суық желден жолдар жатыр тоғысып,Жапырақтар жерге түсті шоғырсып,Сенің жаның менің жалғыз бағым боп,Арман болып кетті көкке жол тосып.

Жұлдыздарың жымыңдаса түнде мың,Өткен шақты еске салса балдай үн,

Жүрегімнің тоқтап соққан дүрсілін,

Сен естірсің таусылғанша талай түн.

Егер жылдар сырғып кетсе алтындай,Қуаныш-қайғы ағып жатса таусылмай.

Сені іздеп, бұлттан тауып алармын,Көңіл көгің сағыныштан сарқылмай.

Қараңғылық туар әлем заңғарында,Жалғыз үміт қонар түсті шаһарыңа,Қолыңнан мәңгі ұстап сенің өтермін,

Өкпелемеймін еш, көнем тағдырыма.